آواها

دوست داشتن آدمي را بي دفاع مي كند. خلع سلاح، آسيب پذير، چشم باز مي كني و ميبيني هيچ كسي، هيچ چيزي.هيچ اتفاق تازه اي نمي خواهي و زمان مطلقاً چيزي را تغيير نداده. دلتنگي، دلتنگي، دلتنگي براي كسي كه نيست. اصلاً همه ي اين يك سال چطور بسر شده؟!