در همین حوالی

دلم میخواهد امسال برای خودم کاری کنم، برنامه کوچکی، هدیهای، یک چیزی که حالم را خوش کند و همه جزییاتش را خودم بعهده بگیرم. بیخبر از همه. فقط برای خودم، با ذوق، حوصله و محبت، نه از سر رفع تکلیف. با اینهمه ذهنم جمع و جور نمیشود، یاد عمو میفتم، یاد تنهایی میفتم، یاد خستگی و اضطراب این ماههایی که گذشت میفتم، بغضم میگیرد. بخوانید...

در باره این بیماری طبق مختصر اطلاعاتی که من دارم:تب از مهمترین نشونه هاست. بدن و سیستم ایمنی سالم میتونه از پسش بر بیاد پس وحشت نکنید. همینجا خیلی ها توی خونه درمان شدند. داروی مشخصی نداره، تب بر، است...

رفیق نزدیکی داشتم در دوران لیسانس که خوابیدن برایش یکجور درمان و مسکن بود. اگر غمگین یا مضطرب میشد، اگر کم حوصله یا نا امید بود، هر حس ناخوشایندی که داشت میخوابید. علاقه ای هم به راه حل نداشت، سرش را...

آمينِ من باش هرطور فكر مي كنم آنچه بايد گفته ام، آنچه مي خواهم مي داني. +نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم خرداد ۱۳۹۶ساعت23:52 توسط مکث | ...

گفت يك جايي بايد با ترس ها روبرو شوي، با بزرگ ترين و بدترينشان اما اين بار به شكلي متفاوت. با نگاهي متفاوت، گفت بايد اجازه بدهي ترس اتفاق بيفتاد و واكنش هاي عصبي بدنت برگردند و شرايط سخت باشد اما اينبار به جاي تلاش براي بهترين كار را ارايه كردن فقط سعي كني خوب باشي. آرام، منطقي و خونسرد. بدون اينكه به دست آوردن چيزي يا نظر كسي يا برآمدن و برنيامدن از پس ماجرا اهميتي داشته باشد. ميدانستم منطقي است اما احساسات آدمي، استرس ها و دلواپسي ها و وحشتش مگر پيرو منطق و قاعده اند. مگر به اين سادگي است كه آدم بزند به دل حادثه و ترس برود، درد گردن و بي حسي دستها برود، ...