در همین حوالی

چه زخمي هرچه هست رد پايي از نبودن است يا نرفتن يا نداشتن، چندتايي فعل نفي شده كه اينهمه قال ندارد، دارد؟ هرچه هست همان هر چي نيست، هرچه بايد و نبايد است و بس....

گفت يك جايي بايد با ترس ها روبرو شوي، با بزرگ ترين و بدترينشان اما اين بار به شكلي متفاوت. با نگاهي متفاوت، گفت بايد اجازه بدهي ترس اتفاق بيفتاد و واكنش هاي عصبي بدنت برگردند و شرايط سخت باشد اما اينبار به جاي تلاش براي بهترين كار را ارايه كردن فقط سعي كني خوب باشي. آرام، منطقي و خونسرد. بدون اينكه به دست آوردن چيزي يا نظر كسي يا برآمدن و برنيامدن از پس ماجرا اهميتي داشته باشد. ميدانستم منطقي است اما احساسات آدمي، استرس ها و دلواپسي ها و وحشتش مگر پيرو منطق و قاعده اند. مگر به اين سادگي است كه آدم بزند به دل حادثه و ترس برود، درد گردن و بي حسي دستها برود، ...